Muzische vorming werd opgedeeld in vijf domeinen of disciplines.  In diverse visieteksten wordt echter duidelijk verwoord dat de verschillende domeinen: muziek, beeld, drama, beweging en media geen geïsoleerd leven leiden maar naadloos in elkaar overvloeien. Dit vraagt een aangepaste ruimte; een ruimte waar kinderen zich vrij kunnen uiten, de muzische expressievormen exploren, leren kennen en beheersen.

Muziek maken, muziek tekenen, componeren, een tentoonstelling bouwen, pantomine, filmen, beeldbeschouwing, dansen bedenken, …. Improviseren, experimenteren, combineren, associëren, nieuwe toepassingen maken,…
De muzische ruimte voldoet aan basiscomfort (temperatuur, daglicht, geen ongemakken, voldoende meubilair). De ruimte is ca. 200 m en voorzien van talrijke bergruimtes. Opklapbare tafels en stoelen dragen ertoe bij dat er voldoende ruimte is voorzien in het lokaal. Om ervoor te zorgen dat er zo weinig mogelijk tijd wordt verspild worden verschillende opstellingen gecombineerd om individueel en in groep aan de slag te gaan.  Ruimte om instrumenten, apparaten en materialen op te bergen, zo op te stellen dat het onmiddellijk te gebruiken is. De aanwezigheid van een uitgebreid instrumentarium (pop, Orff, slaginstrumenten, klein slagwerk) in aparte studio’s zorgen voor opdrachten in kleine groepjes. Een geluids- en lichtinstallatie, beamer, Wifi,… dragen bij tot maximale ondersteuning bij presentaties of tentoonstellingen.

 

Opzet muzische ruimte

-Deze ruimte kan een ‘toonklas’ worden, een inspiratiebron voor scholen of andere organisaties die zelf een leeromgeving op een creatieve manier willen inrichten.

-Maar het is vooral een ‘ervaarklas’ , een ruimte waar pedagogische teams, studenten Thomas More, … onder begeleiding van gidsen van de materialen en de werkwijzen kunnen proeven om met vernieuwde inspiratie en inzichten in hun eigen werkomgeving aan de slag te gaan.

-Daarnaast is het een ‘uitbreidingsklas’, die klassen onder begeleiding van hun leerkrachten kunnen gebruiken als extensie van hun eigen school, omdat ze ruimten missen, maar meer waarschijnlijk omdat ze  in de Klankendaallaboklas met andere leerervaringen en andere leermaterialen kunnen kennismaken.

-Als een ruimte ‘initiatieklas’ voor DKO-Mechelen, leslokalen voor Artschool.

-Tot slot, mocht de laboklas eens niet gebruikt worden, is deze perfect te  gebruiken op toevallige basis door verenigingen uit de buurt.

Uitbreidingsklas

Beschrijving ruimte

Het budget was beperkt en de bouwkundige staat van de “loods‘’ problematisch. Daarom werd er bij de verbouwing in eerste instantie gekozen voor een dienstbare attitude ten aanzien van het gebouw en de werking van Klankendaal. De gevels en de structuur werden tot hun essentie teruggebracht en de ergste bouwkundige problemen werden hierbij opgelost. Deze low-key aanpak werd opgeladen met enkele bijzondere architecturale ingrepen op strategische plekken in het gebouw.

In het gebouw is de bestaande theatrale onthaalruimte behouden die de verschillende lesruimtes, trappenhuis, administratie, de bibliotheek, conciërgewoning, sanitaire ruimtes en met elkaar verbindt. Deze ingrepen bevorderen niet alleen de leesbaarheid van de ‘Loods’ als platform voor Klankendaal maar exploiteren ook de potentie van zijn gelaagde industriële verleden. De materialiteit is bij de verbouwing bewust ruw en omwille van de bouweconomie vaak ook onafgewerkt. Op gelijkvloerse verdieping werd gekozen voor beton en natuursteen. De spanning die ontstaat met de houten eiken trap en de warme ruimtes op de eerste en tweede verdieping zijn kenmerkend voor Klankendaal.
Met minimale middelen en de architectuurstrategie werd een heterogeen en meermaals verbouwd pand opgetild tot een intelligente ruïne. Op een bijna structuralistisch aandoende wijze indachtig, werd de architectuur gesaneerd tot haar dragende muren. Restanten van de industriële rol van het gebouw, staan als een relict in het grid van de wanden. Strategische uitsneden in de muren en de introductie van een kamerbrede glazen wand en deuren, creëren een eenvormige doch gearticuleerde ruimte. Door alle muren en kolommen wit te schilderen, versmelt het gebouw weer tot een geheel. Op andere plekken is het gissen of de ingrepen architectuur of meubilair zijn, of het de architecten of de gebruikers waren die hier aan de slag gingen. Fascinerend om zien is hoe de architectuur effectief als een genetische code door de gebruikers is begrepen.

Bij het opmaken van de oorspronkelijke ontwerpen werd uitgegaan van een ideale situatie: naast de verbouwing van de voormalige ‘Loods’, een heldere structuur scheppen in de buitenruimte en het gezicht van Klankendaal vormen naar de Colomawijk toe. De architectuur van het gebouw is eenvoudig en sober, maar tracht de poëzie te vinden in het omgaan met utilitaire materialen. Zo is als materiaal een witte bepleisterde gevel gekozen, die zo typisch is voor gebouwen van de oude Mechelse binnenstad. Vanuit die visie verbindt het materiaal de site met zijn het omliggende stadsweefsel. Het tracht net zoals Klankendaal zelf een brug te slaan tussen verschillende culturen en plekken.

Toonklas

Initiatieklas

Ervaarklas

Technische beschrijving

-grote ruimte: 200 vierkante meter
-aanpalend: 4 kleine ruimtes: voor groepsopdrachten muziek
-diverse bergruimtes
-technische voorzieningen: licht/geluid/Wifi/videostreaming/beamer + scherm
-uitgebreid instrumentarium: Orff/pop/percussiesets uit diverse continenten/…